Translate

Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, [ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ] ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΑΝΑΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΗΝ ΠΑΣΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑΣΤΥΛΙΑΝΟΥ



ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΑΝΑΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΗΝ ΠΑΣΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΠΑΣΤΥΛΙΑΝΟΥ

Του Παναγιώτη Π. Νούνη


Δημοσιεύουμε αποκλειστικά ένα άκρως αποκαλυπτικότατο έγγραφο, ένα έγγραφο φωτιά,  όπερ καταγράφεται μια επώνυμη σημαντική μαρτυρία υπέρ του «ανήθικου» και «παιδόφιλου» πατρός Στυλιανού Σάββα. 

Το εν λόγω  απόρρητο έγγραφο φαίνεται να είναι σημαίνων έγγραφο της Ανακριτικής Επιτροπής της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου, όπου επειδή τυγχάνουν σωρηδόν διαρροές τελευταία από την Ιερά Αρχιεπισκοπή, διέρρευσε Χάριτι Κυρίου και κάποιο ψίχουλο προς το Ιστολόγιον «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ».  

Τις τελευταίες ημέρες η φατριά του Μακαριωτάτου και οι Κυκκώτες, λυσάξανε να μάθουνε από που αντλώ τις πολυποίκιλες εκκλησιαστικές πληροφορίες μου για το περιρρέον ζήτημα, με κωδική ονομασία «μυθοπλασία της Έλενας Φραντζή» και «συκοφαντία Εκκλησιαστικών Επιτρόπων» και πασχίζουν να μάθουνε με κάθε άτιμο και άνανδρο τρόπο ποιά είναι η πηγή πληροφόρησης μου.

Ένας Εκκλησιαστικός Ρεπόρτερ δεν δύναται -διότι δεν είναι δεοντολογικό- να αποκαλύψει τις πηγές του. Είναι προτιμώτερο και δίκαιο ένας δημοσιογράφος και «Μπλόκερ» να καταδικαστεί ακόμη και σε άδικον φυλάκιση  ώστε να μη αποκαλύψει την πηγή του.


Το εν λόγω έγγραφο έρχεται να συμμαρτυρήσει εις την ισχυρή άποψη μας ότι ο αντικανονικά και αυθαίρετα υπό της Ιεράς Συνόδου καθαιρεθείς παπαΣτυλιανός, ήτο, είναι και παραμένει, δυστυχώς, ένα πρωτοφανές και παγκύπριο δείγμα Κληρικού εκκλησιαστικής ζηλοφθονίας και εωσφορικής ραδιουργίας.

Με την σκόπιμη και αντικανονική καθαίρεση του εν λόγω Κληρικού, διασύρεται άρδην η Αποστολική Εκκλησία της Κύπρου υπό των ΑΝΑΞΙΩΝ Ιεραρχών που διοικούν την ιερά Σύνοδον.

Το εν λόγω έγγραφο είναι μια σημαίνουσα επιστολή-μαρτυρία πρός την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου από τον αξιότιμο Θεολόγο και Πρωτοψάλτη του Ιερού Ναού Αγίου Νεοφύτου της Ανθουπόλεως κυρίου Παναγιώτου Κουρουφέξη.

Ο εν λόγω καλός Θεολόγος και Πρωτοψάλτης διετέλεσε και ως Ιεροψάλτης, στην ενορία του πατρός Στυλιανού Σάββα, όπου εκεί απο πρώτο χέρι, γνώρισε την απύθμενη κακότητα της Εκκλησιαστικής Επιτροπής.

Αποκαλύπτει σε μαρτυρικό υλικό της Ανακριτικής Επιτροπής την ιδιαίτερη εμπάθεια τινός Εκκλησιαστικού επιτρόπου έναντι του πατρός Στυλιανού Σάββα.

Ο εν λόγω Επίτροπος, με ένα ακόμη πρόσωπο κλειδί, και μαζί με την μακαρίτισσα Έλενα Φραντζή, μια ανίερη σατανική τριάς, με το αζημείωτο βέβαια, δηλαδή με τριάκοντα αργύρια, προερχόμενα από το παγκάρι της Εκκλησίας, δημιουργήσαν την μυθοπλασία του υποτειθέμενου «παιδοβιασμού» για να διαπομπεύσουν και διασύρουν συκοφαντικώς έναν αξιόλογο και αθώο Κληρικό μετά των οικείων αυτού.

Ο Μητροπολίτης Ταμασού Ησαΐας Κυκκώτης στην εν λόγω υπόθεση οι αψευδείς πληροφορίες μας λένε, μάλιστα επίμονα και αποδεικτικά, ότι συμπαρατάσσετο με την παγκάκιστη φατρία των Εκκλησιαστικών Επιτρόπων του.

Γιατί άραγε κατήντησαν σε τέτοια ελεϊνή κατάσταση οι Κολυμπαριστές Κυκκώτες; Εξ αιτίας της Οικουμενιστικής και εκκοσμικευμένης τους αποστασίας;

Μακαριώτατε άγιε Κύπρου και άγιε Κύκκου κάντε ένα έλεος με τις διαρροές... δεν σας τιμούν καθόλου πολλώ μάλλον με τις αντιφατικές και αυθαίρετες καταδικαστήριες αποφάσεις σας.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη







Σάββατο, 21 Απριλίου 2018

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΚΑΘΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑΣΤΥΛΙΑΝΟΥ




ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΤΙΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΚΑΘΑΙΡΕΣΕΩΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΝΤΑΜΕΛΕΣ ΣΥΝΟΔΙΚΟ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη


Μέσα σε τέσσερα ολόκληρα λεπτά οι εν λόγω δύο εκλεκτοί δημοσιογράφοι μας συνοψίζουν περιληπτικά και μας τοποθετούν μέσα στο ζωφερό πλαίσιο της αιφνιδιαστικής και απρόοπτης «Συνοδικής» καθαιρέσεως του πατρός Στυλιανού Σάββα όπου μέχρι προχθές και επίσημα απο την Ιερά Σύνοδο, ο εν λόγω Κληρικός ήτο αθώος.

Ο παπαΣτυλιανός, για την Εκκλησιαστική Ιστορία, να πούμε ότι ανακρίθηκε απο την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου, επί σειρά τριών ετών. Εξετάσθηκαν απο ειδική Συνοδική Επιτροπή σωρηδόν μάρτυρες από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές για το ζήτημα της μακαριστής Έλενας Φραντζή, ζητήθηκαν παράλληλα και επιστημονικές απόψεις.

Όλα τα προειρρημένα εξελικτικά γεγονότα κατέληξαν στην
επίσημη Εκκλησιαστική και Συνοδική του αθώωση. Ο λόγος της παρελθούσας Εκκλησιαστικής αθωωτικής αποφάνσεως ήτο κυρίως η απουσία ενισχυτικής και δευτέρας μαρτυρίας για το γεγονός που ισχυρίζετο ότι έλαβε χώρα προ 20 ετών η καταγγέλουσα.

Δεν γνωρίζουμε μέχρι στιγμής αν τυχόν εθεωρήθη η μακαριστή, υπό της ιεράς Συνόδου, ως αναξιόπιστη μάρτυρας, αν και υφίσταντο σωρηδόν αντικειμενικά στοιχεία και ενισχυτικοί λόγοι που θα έπρεπε να θεωρηθεί, τόσον από τα εκκλησιαστικά όσο και απο τα πολιτικά καταδικαστήρια.

Εξάπαντος απορούμε, ίσως λογικά, έπρεπε άραγε να επέλθει ο αιφνίδιος θάνατος της Έλενας για να καθαιρεθεί ο παπα Στυλιανός;

Δηλαδή, ο θάνατος της μακαριστής, εθεωρήθη αυτόματα και μαγικώς, ως ενισχυτική μαρτυρία, για να καταδικαστεί και εκκλησιαστικά ο εν λόγω κληρικός;

Συγκεκριμένα, άκρως αποκαλυπτικό εκκλησιαστικό Έγγραφο που έλαβα στην κατοχήν μου υπογεγραμμένο εκ του Μητροπολίτη Ταμασού κ. Ησαΐα, μας πληροφορεί, ότι η Ανακριτική Επιτροπή της ιεράς Συνόδου το 2012 

« (...) απεφάνθη ομοφώνως ότι δεν υφίστανται αποχρώσαι ενδείξεις δια την άσκησιν διώξεως και παραπομπής υμών ενώποιον του Συνοδικού Δικαστηρίου (...)».

Χθές, η ίδια (;!) μάλλον Ανακριτική Συνοδική Επιτροπή το αρμόδιο σώμα της ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου ήρθε άκρως αιφνιδιαστικά, και δή μετά την δημόσια, σκόπιμη και πονηρά, υποκινούμενη κατακραυγή κατά της εν λόγω ιερατικής οικογενείας, να καθαιρέση ΕΡΗΜΗΝ ΤΟΥ τον παπαΣτυλιανό (χωρίς κάν να έχει το φυσικό εκκλησιαστικό δικαίωμα της ανθρώπινης απολογίας), για ένα σοβαρότατο ζήτημα για το οποίο μέχρι προχθές και τα τελευταία χρόνια στα επίσημα αντικειμενικά Εκκλησιαστικά και Συνοδικά Έγγραφα τον θεωρούσαν ως αθώον!...

Η αυτοκτονία της ουσιοεξαρτώμενης Έλενας, φαίνεται ίσως, εικάζω, να συγκίνησε την καρδία των Ιεραρχών (αν και αποκαλύπτεται μέσω του εν λόγω δημοσιογραφικού ντοκουμέντου τι επακριβώς εκίνησε την καρδία τους) για να διορθώσουν τα τυχόντα λάθη και τις όποιες παραλείψεις τους, χωρίς ωστόσο είτε απο ανθρωπινό φιλότιμο είτε και από στοιχειώδη ευθιξία να αισθάνεται τις σοβαρός Κληρικός, να παραιτηθεί και να πάει σπίτι του.

Τι ζητάς και τι το ψάχνεις ρε Παναγιώτη μου πετάνε μερικοί.

Δεν θα βιαστώ όμως καθόλου να απαντήσω στο εν λόγω ερώτημα και θα τους αφήσω να ζούνε με την απορία.

Τι ακριβώς λοιπόν μας πληροφορούν οι έγκριτοι κύριοι δημοσιογράφοι;

Μας πληροφορούν τα αμέσως επόμενα για την Εκκλησιαστική υπόθεση:
1. Υπάρχουν διαφορετικές αλληλοσυγκρουόμενες θέσεις και απόψεις για το ζήτημα του παπαΣτυλιανού απο Συνοδικούς Ιεράρχες.
2. Δηλαδή, πιό απλά: αυτό είναι γνωστό, εξ αιτίας των Συνοδικών Πρακτικών όπου διέρευσαν, ότι η κλίκα του σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Λεμεσού κ. Αθανασίου, στο πρώτερο Συνοδικό δικαστήριο αντίδρασε, εύλογα και δικαιολογημένα, ώστε να ΜΗ καταδικαστεί ο κατηγορούμενος, και έτσι λοιπόν τότε αθωώθηκεν. Δεν ξέρω, αν μετά θάνατον της Έλενας Φραντζής, αν συμφέρει και βολεύει ή όχι, η καταδίκη του παπαΣτυλιανού. Εξάπαντος, αγνοούμε ποιά ήτο η ακριβής στάση του Λεμεσού στο μόλις εχθεσινό καταδικαστήριο του εν λόγω κληρικού. Πληροφορίες μας είπαν ότι απουσίαζε, προφανώς σκόπιμα, απο την Σύνοδο.
3. Υφίσταται κάποια σκοπιμότητα και κάποιο διακύβευμα με την εν λόγω ιδιότυπη καθαίρεση.
4. Η καθαίρεση απεφασίσθη να γίνει ερήμην του παπαΣτυλιανού. Του στερήσαν και το φυσικό του Ιεροκανονικό δικαίωμα, ώστε να απολογηθεί αμέσως, μετά την παράλογη καταδίκη του στην εσχάτην των εκκλησιαστικών ποινών.
5. Η καθαίρεση του διαδώθηκε σκόπιμα ότι θα γινόταν Πέμπτη την 19ην Απριλίου, αλλά όλως αιφνιδιαστικά, ίνα μη υπάρξουν φαίνεται, εικάζω, ισχυρές αντιδράσεις απο πνευματικά παιδιά του, ενορίτες, χωριανούς, φίλους και συγγενείς του , τον καθαίρεσαν «εν κρυπτώ και παραβύστω» και μια ημέρα γρηγορότερα. Μόνο τινά φοβισμένα ανθρωπάκια συμπεριφέρονται με τέτοιους ανόητους τακτικισμούς.
6. Ο ένας δημοσιογράφος έθεσε σοβαρό ζήτημα συμβιβασμού δήθεν της πολιτικής Δικαιοσύνης με το Κανονικό Εκκλησιαστικό Δίκαιο. Αυτά τα ζητήματα είναι εξάπαντος μια χαρά ρυθμισμένα βάσει του Κανονικού Δικαίου μιας και εφ΄όσον η Εκκλησία της Κύπρου έχει τους δικούς της ιερούς Κανόνες για τα μέλη Της.
7. Τι προσπαθουν ακριβώς, όμως, να μας πούν; Νομίζω ότι μας λένε αυτό: π.χ. αν τυχόν το πολιτικό Δικαστήριο, πέσει σε δικαστική πλάνη, και καταδικάσει έναν αθώο Κληρικό της Εκκλησίας, θα πρέπει εξάπαντος ΚΑΙ η Εκκλησία, να κάνει τυφλή και αδιάκριτη υπακοή στις όποιες εσφαλμένες αποφάσεις της κοσμικής Δικαιοσύνης. Θέτουν έμμεσο ζήτημα δηλαδή, εξ ανοησίας τους, κηδεμονίας της Εκκλησίας απο την Πολιτεία και τα Δικαστήρια. Η Πολιτεία και τα πολιτικά Δικαστήρια να εξουσιάζουν και να κυριαρχούν της Αποστολικής Εκκλησίας της Κύπρου. Τάδε έφη τα παπαγαλάκια απο ημιμάθεια και σκοτωδύνη.
8. Δεν τείθεται [κάν] ζήτημα στοιχειώδους λογικής αμφιβολίας και αντιρρητικής αμφισβητήσεως των Δικαστικών αποφάσεων. Οι Δικαστικές αποφάσεις στην αγκυλωμένη λογική μερικών είναι κατά πάντα [δήθεν] αλάθητες και απλανείς.
9. Πίσω απο αυτές τις καθαιρέσεις των Κληρικών, υφίσταται, έντονο παρασκήνιο.
10. Το «απλανές», το «αλάθητο», το «δίκαιο», το «θείο» κριτήριο των εν λόγω καθαιρέσεων είναι η μελοντική διαδοχή του Αρχιεπισκοπικού Θρόνου. Οι δημοσιογράφοι τα ομολογούν, όχι εμείς, εμείς απλά τα αναπαράγουμε, ώστε να αντιληφθούν οι αναγνώστες μας, ότι επιβεβαιώνονται δυστυχώς οι πληροφορίες μας και παρελθοντικά κείμενά μας. Κριτήριο της αιφνίδιας καταδίκης και καθαιρέσεως του παπαΣτυλιανού είναι οι επερχόμενες Αρχιεπισκοπικές Εκλογές.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΚΡΙΣΕΩΣ: Ποιά είναι εν τέλει η στάση της ομάδος του Μητροπολίτη Λεμεσού στον εκλεκτό τους Κληρικό; Όπου φυσά το αεράκι των επερχόμενων Αρχιεπισκοπικών; Γιατί δεν υπεστήριξαν τον πατέρα Στυλιανό το τελευταίο διάστημα και τον άφησαν να τον κατασπαράξουν οι Κυκκώτες και η κλίκα του Αρχιεπισκόπου; Γιατί ο Μητροπολίτης Ταμασού υπέσκαψε και παρέδωσε στην πυρά της «Ιεράς Εξάτασης» τον ίδιο τον κληρικό του; Γιατί άραγε, ο ίδιος, ο Ταμασού, τρέχει λαχανιασμένος με τον Διάκο του, απο μοναστήρι σε μοναστήρι, και κατηγορεί και διασύρει τον κληρικό του; 

Τόσο πολύ φοβάται μπας και στρεβλωθεί η αμαυρωμένη εικόνα του και καταποντισθεί απο την Δαβιδική σφενδόνη μας; Γιατί διενεργεί ύπουλες και παρασκηνιακές ενέργειες για την φιμώση και παραπλάνηση του υποφαινόμενου μαζί και του Ιστολογίου «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ»; Ποιά σχέση και τι ρόλο έχει ο Εφραίμ του Βατοπαιδίου στην εν λόγω υπόθεση; 

Για ποιό λόγο συγκεκριμένος σοβαρός άνθρωπος, επιχειρηματίας και πνευματικό παιδί του Εφραίμ του Βα(λ)τοπεδινού, και βαλτός του Ταμασού, επικοινώνησε μαζί μου προσωπικά για να με παραπληροφορήσει για την υπόθεση; Πως είναι δυνατόν, οι Βαλτοπεδινοί να συμμάχησαν με τους Κυκκώτες; Για να αποκτήσουν μήπως το προβάδισμα εις βάρος της κλίκας του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου και κατασταλάξουν σε κοινής αποδοχής υποψήφιο για τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο; 

Μακαριώτατε γιατί αφήνετε δυστυχώς να παίζουν άσχημο παιγνίδι εις βάρος σας και να παρασύρεστε.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη


ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΚΥΝΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΣΤΩΝ ΒΑ(Λ)ΤΟΠΕΔΙΝΩΝ



ΚΥΝΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΚΟΛΥΜΠΑΡΙΣΤΩΝ ΒΑ(Λ)ΤΟΠΕΔΙΝΩΝ ΟΠΟΥ ΕΓΚΩΜΙΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΤΙΜΟΥΝ, ΩΣ ΜΗ ΩΦΕΙΛΑΝ, ΑΡΧΙΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΕΣ ΑΙΡΕΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΧΙΜΑΣΣΩΝΟΥΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Πώ πώ πώ έπαθα σόκ και δέος έμπροσθεν του κειμένου και των πράξεων του εν λόγω σεβασμιωτάτου. Ντροπή του όπου αμαυρώνει την τιμή και την υπόληψη του κυρού Αυγουστίνου Καντιώτη. Μη πώ ότι είναι και ανάξιος... Βα(λ)τοπεδιστής!


Μα αυτόν τον καλό και άγιο Σεβασμιώτατο ο άγιος Μητροπολίτης μας ο Λεμεσού Αθανάσιος μας τον κουβαλάει κάθε τρείς και δεκατρείς και λίγο και μας τον παρουσιάζει ως διάδοχο του Καντιώτη, ως επιστήθιο φίλο του, δηλ. «ο μαθητής όν ηγάπα ο Λεμεσού».

Δεν θέλω να πιστέψω τον μεγάλο τραγελαφικό κατήφορο των μητροπολιτών μας. Υποθέτω ότι ζώ σε ένα κακό όνειρο, μάλλον εφιάλτη και θα ξυπνήσω σε κάποια φάση σε κανένα νησάκι στην Καραϊβικής και να πίνω το φραπεδάκι μου.

Προτιμώ κυρ Παναγιώτη μου, να πάω να δώ τους
Βάτραχους ή τις Εκκλησιάζουσες «μωρές παρθένες» του Αριστοφάνη αν μη τι άλλο, διότι πρέπει να διασκεδάδουμε και λίγο εν μέσω τέτοιας ειδεχθούς εκκλησιαστικής πραγματικότητας.

Υπάρχει μια παροιμία στο χωριό μου: «δείξε μου τον φίλον σου να σε πω ποιός είσαι».

Τι έμεινε άλλο να δούμε Θεέ μου;

Έμεινε να δούμε την Ιερά «Μεγίστη» Βα(λ)τοπεδίου με την Ιερά Μονή Μαχαιρά μετά των συν αυτώ παρατρεχάμενων υπό της αρχηγεσίας του
Μητροπολίτη Λεμεσού κ.ο.κ. να διοργανώνουν Μεγίστην Θεολογικήν Ημερίδα προς την προσωπικότητα του Γέροντα του Αθηναγόρα, τον γνωστό σε όλους μας και «13ον Απόστολον της Οικουμένης» Αρχιοικουμενιστή Πατριάρχη Μελέτιον Μεταξάκην.

ΕΡΩΤΗΜΑ: Αν ο Γέροντας του Αρχιμασσώνου Πατριάρχη Αθηναγόρα, ο πατρ. Μελ. Μεταξάκης είναι ο «13ος Απόστολος της Οικουμένης», ο Αθηναγόρας, άραγε τι θέση έχει ή ποιό προσωνύμιο θα λάβει για την «χαρισματική» πορεία του;

Toυ Παναγιώτη Π. Νούνη


SIGMUND FREUD (ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ), ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΟΤΗΤΑΣ


ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, Α΄ ΑΠΟΔΕΙΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΡΡΗΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΣΤΟΧΑΣΜΩΝ ΤΟΥ ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ



Α΄ ΑΠΟΔΕΙΚΤΟΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΡΡΗΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΩΝ ΣΤΟΧΑΣΜΩΝ ΤΟΥ ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Ο πρώτος αποδεικτικός και αντιρρητικός λόγος μας κατά των αμφιλεγόμενων και αντιχριστιανικών θέσεων του Κρισναμούρτι στηρίζεται επάνω στην οπτικοακουστική ομιλία του «PROBLEMS OF LIVING» (Προβλήματα Ζωής), https://www.youtube.com/watch?v=3R2Plz_bXZU&t=1423s .

Εξ αρχής να αναφερθώ ότι απορρίπτω την παγιωμένη φιλοσοφική αντίληψη, του Κρισναμούρτι, όπου θεωρεί «μόνον όταν επαναστατείς ενάντια στα πάντα» βρίσκεις το νόημα της ζωής. Εμμέσως πλήν σαφώς καλλιεργεί τον μηδενισμό και την αναρχία. Ο πρώτος αναρχικός βέβαια ο πατήρ του ψευδους και της αναρχίας ήτο είναι και παραμένει ο Διάβολος. Δεν πρωτοτυπεί καθόλου και σ΄αυτό το σημείο.

Δεν δέχομαι αλλά και δεν απορρίπτω (ίσως φανεί κάπως παράξενο σε μερικούς αλλά θα δώσω μια ικανοποιητική εξήγηση στην πορεία) την φιλοσοφική γνώμη του ότι:

«μόνον όταν επαναστατείς ενάντια στα πάντα, και ειδικά ενάντια στην οργανωμένη Θρησκεία, ενάντια στην Παράδοση, ενάντια στην παρούσα διεφθαρμένη Κοινωνία, ώστε εσύ, ως ανθρώπινο όν, να μάθεις μόνος σου τι είναι αληθινό

Δεν δέχομαι την φιλοσοφική-ψυχολογική θέση και το φιλοσοφικό-ψυχολογικό δόγμα του Κρισναμούρτι ότι ο άνθρωπος δύναται δήθεν αφ΄εαυτού του να μάθει τι είναι αληθινό και τι όχι.

Τούτο από θεολογικής απόψεως κρύβει υποδόροια την εωσφορική θεολογική και Εσωτερική φιλοσοφία του Θεοσοφισμού ότι ο άνθρωπος είναι αφ΄ εαυτού του θεός ή δύναται να γίνει θεός χωρίς την βοήθεια του Θεού. 

Πανάρχαιο γνωστό θεολογικο δόγμα του εκπεσόντος Εωσφόρου όπερ έσπειρε την ανάλογη δογματική διαβολή στους Δικαίους Πρωτοπλάστους με το γνωστόν Προπατορικόν Αμάρτημα. Ο Κρισναμούρτι απλώς διαιωνίζει το Προπατορικό Αμάρτημα και την Εωσφορική αλαζωνία. Που έγκειται λοιπόν η πρωτοτυπία; Εξάπαντος ο άνθρωπος είναι δημιουργημένος να έρχεται σε κοινωνία και επικοινωνία για να αλληλεπιδρά και να έχει ανάγκη τους άλλους ανθρώπους και μέσω αυτών να πάθει την αυτογνωσία. Τι νέο μας διακηρύττει ο Κρισναμούρτι το οποίο μας ήτο άγνωστο;

Δεν μπορώ επίσης να αποδεχθώ αδιακρίτως την απόλυτη επανάσταση κατά πάντων και πασών. Διότι μου υπενθυμίζει κάπως την λεγομένη Φυσική Κατάσταση, του Πολιτικού Φιλόσοφου Τόμας Χόμπς, στον Λεβιάθαν, όπου ισχύει ο πόλεμος όλων εναντίων όλων, ώστε να εξαναγκαστούμε στην πορεία για την επίτευξη και συμβιβασμό του Κοινωνικού Συμβολαίου.

Δέχομαι την επανάσταση (την ειρηνική και πνευματική επανάσταση) ειδικότατα κατά πάντων και πασών των Θρησκειών, των ουμανιστικών Φιλοσοφικών Επιστημονικών και Ψυχολογικών συστημάτων.


Εικάζω και καθόλου αυθαίρετα, ότι ο Κρισναμούρτι δεν γνώρισε βιωματικά και εμπειρικά την Πατερική Θεολογία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, αλλά συμπεριλαμβάνει αναντίρρητα (ελέω προκατάληψης) στους θρησκευτικούς στοχασμούς του και τον Χριστιανισμό. Και σφυροκοπά, αντιχριστιανικώς, εμπαθώς και αδιακρίτως, τα Χριστιανικά δόγματα. Ο Χριστιανισμός που αντιμάχεται κυρίως θεωρώ ότι ήτο όπως ακριβώς τον εγνώρισε στις προσλαμβάνουσες πολιτισμικές παραστάσεις του εις την χώρα του την Ινδία και μετέπειτα Αγγλία κ.ά. και όπως του τον εδίδαξαν οι αντίχριστοι Θεοσοφιστές διδασκάλοι και μέντορές του.

Εικάζω και πάλιν, καθόλου αυθαίρετα, ότι ο Κρισναμούρτι εγνώρισεν μάλλον και μόνον γνωσιολογικά και εν μέρει την Πατερική Θεολογία, διότι εντόπισα στα γραπτά του αλλοιωμένες θέσεις και μέρος της Θεολογίας και διδασκαλίας των αγίων Θεολόγων και Θεοφόρων Πατέρων καθώς και ασκητικές ιστορίες από ορθόδοξα Γεροντικά.

Βέβαια από την άλλη δέχομαι και δεν απορρίπτω καθόλου, αλλά και συμφωνώ εν μέρει με τον Κρισναμούρτι, μάλλον και συνεργώ εμπράκτως προς αυτήν την κατεύθυνση για μια πνευματική αντιρρητική επανάσταση, κατά της διεφθαρμένης Κοινωνίας, πολλώ δε μάλλον και κατά της διαφθαρμένης διοικήσεως των Ιεραρχών της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας, όπου προσπαθούν μανιωδώς να αλλοιώσουν -ως μη ώφειλαν- την Πίστη των Ορθοδόξων μέσω των Συγκρητιστικών και εωσφορικών δογμάτων της Οικουμενικής Κινήσεως ή, άλλως πως της λεγομένης και παναίρεσης του Οικουμενισμού. 

Και ο λόγος είναι, ότι ο υδροκυάνιος εμβολιασμός της Εκκλησίας Του, μέσω των κακόδοξων αποφασισθέντων της Ληστρικής Συνόδου του Κολυμπαρίου (Κρήτη, 2016) με θρησκευτικά Συγκρητιστικά δόγματα την καταντούν ως Θρησκεία του Ορθοδοξισμού και Πανθρησκεία του Οικουμενισμού.

Στο πολύ ενδιαφέρον φιλοσοφικό οπτικοακουστικό ντοκουμέντο ο αντίχριστος Φιλόσοφος Κρισναμούρτι αναλύει και αποσαφηνίζει αρκετά ενδιαφέροντα ζητήματα μέσα στο φιλοσοφικό πλαίσιο των προβλημάτων της ζωής. Μερικά προβλημάτα όπου τα αναλύει φιλοσοφικώς, σχετικά καλώς, είναι το ζήτημα της ατομικής ευχαρίστησης και της χαράς. Το πρόβλημα της ύπαρξης. Η σχέση μας με τους άλλους. Το ζήτημα της σύγκρουσης και της ψυχαγωγίας. Η φοβία του θανάτου. Η φοβία της ζωής. Η αγάπη και ο θάνατος. Το ζήτημα του θανάτου και της ζωής κ.ο.κ.

Θα το γράψω μια και τελευταία φορά, ο εν λόγω άνθρωπος εκφράζει ουκ ολίγα σωστά πράγματα με ορθά επιχειρήματα. Υπάρχουν όμως και τα μελανά σημεία του. Ο εν λόγω φιλόσοφος οφείλω να το ομολογήσω, ότι είναι από εκείνες τις προσωπικότητες ή και διανοουμένους όπου το 97% με 99% των λεχθέντων και γραφθέντων τους είναι εξαιρετικά εύστοχο. Τι γίνεται στην περίπτωση όμως όταν εκείνο το 1% με 3% πρόκειται για σημαίνουσα αλλοίωση και διαστροφή απαραχάρακτων και αδιαπραγμάτευτων αληθειών, θεολογικών αληθειών, όπου δεν εμπίπτωσι στο αμειγώς φιλοσοφικό επιστητό του Κρισναμούρτι;


Τι συμβαίνει άραγε όταν μας σερβίρουν ένα καλομαγειρευμένο και νοστιμότατο φαγητό και αγνοούμε κατ΄ουσίαν ότι θα είναι και το τελευταίο μας, επειδή εμπεριέχει μόνον 1-3 σταγονίδια υδροκυάνιου; Θα το φάμε από λαιμαργία και θα το καταπιούμε αμάσητο;

Γιατί κρίνεται από θεολογικής απόψεως ο φιλόσοφος Κρισναμούρτι; Κρίνεται από θεολογικής απόψεως αμοιγώς και μόνον στις αρνητικές θεολογικές απόψεις του. Οι αρνητικές θεολογικές δοξασίες και πεποιθήσεις του Κρισναμούρτι είναι τοξικότατο και θανατηφόρο δηλητήριο για τους Χριστιανούς αναγνώστες του. Διότι εκφράζει εξ αντιθέτου Χριστιανικά (εξ ού και το προσωνύμιο που του αποδίδουμε ως αντίχριστου φιλοσόφου) θρησκευτικά δόγματα, δηλαδή αντιχριστιανικά δόγματα απιστίας και αθεΐας. Δεν κρίνεται, θεολογικώς, για τις όποιες άλλες φιλοσοφικές εξάπαντος μη θεολογικές απόψεις του.

Παραδείγματος χάριν (το εν λόγω παράδειγμα δεν είναι καθόλου αυθαίρετο): Πιστεύω στην ύπαρξη της μετά θάνατον Ζωής. Είναι όντως μια θετική θεολογική ή μεταφυσική δοξασία. Είναι όντως ένα θρησκευτικό δόγμα Πίστεως σε διάφορα θρησκεύματα. Το οποίο δίδει ιδιαίτερη παρηγοριά ανακούφιση παραμυθία και ελπίδα στους έχοντας την συγκεκριμένη πίστη.


Ο Κρισναμούρτι θεωρεί ότι αποδομώντας το θρησκευτικό δόγμα της μετά θάνατο Ζωής, ότι ο άνθρωπος θα βρεί τον εαυτό του. Πόσοι άθεοι βρήκαν τον εαυτό τους; Ας μας το απαντήσουν οι Ψυχίατροι και οι Ψυχολόγοι. Τα ίδια και αυτά φληναφήματα μας διακηρύττουν σωρηδόν άθεοι και αγνωστικιστές από αρχαιοτάτων χρόνων. Καμμία και πάλι πρωτοτυπία. Όπου σημειωτέον ακόμη και με την απόλυτη απαξίωση σύνολης της δογματικής Χριστιανικής διδασκαλίας, όπου και χωρίς Θεόν όλα επιτρέπονται, δυστυχώς όχι μόνον δεν ευρίσκουν τον εαυτό τους άλλα έτι περαιτέρω τον χάνουν στην πολυπλοκότητα του αδιεξόδου της αθεΐας και αγνωστικισμού.

Η άρνηση του εν λόγω θρησκευτικού δόγματος της πίστης στην μετά θάνατο Ζωήν: δηλαδή, δεν πιστεύω στην ύπαρξη της μετά θάνατον Ζωής. Μη πιστεύετε εις την μετά θάνατο Ζωήν, διότι είναι α-νοησία. Είναι όντως μια αρνητική θεολογική ή μεταφυσική δοξασία. Είναι όντως καθαρότατο δόγμα πίστεως, δηλ. αρνητικό δόγμα απιστίας και αθεΐας, ασχέτως αν ο Κρισναμούρτι δεν το συνειδητοποιεί πνιγόμενος μέσα στο αθεϊστικό και θρησκευτικό του παραλήρημα, δηλαδή σ΄ένα ποτήρι νερό.

Στοχάζεται και ομιλεί στο εν λόγω βίντεο με τα αμέσως επόμενα:

«(…) Η αγάπη και ο θάνατος πάνε μαζί. Είναι όλα μαζί, δεν μπορούν ποτέ να χωριστούν, να αποκοπούν, να υπάρξουν ανεξάρτητα, όπως τα έχουμε κάνει εμείς. Επομένως, το να μάθουμε για το θάνατο, όχι να πιστεύουμε σε κάτι μετά το θάνατο, όπως πιστεύει ολόκληρη η Ασία, ή να πιστεύουμε σε αναστάσιμες διαδικασίες και ούτω καθεξής, αλλά ουσιαστικά, χωρίς κανένα φόβο, χωρίς ν΄ αποζητάμε παρηγορία, να μάθουμε τι σημαίνει να ζείς και τι σημαίνει να πεθάνεις. (…)»

Αλλού λέει ο Κρισναμούρτι, ότι:

«Φιλοσοφία σημαίνει αγάπη για την αλήθεια. Όχι σύμφωνα με κάποια θεωρία ή ορισμένες υποθετικές έννοιες ή φαντασιοπληξίες… Αυτή η αλήθεια δεν υπάρχει σύμφωνα με κάποιο σύστημα, κάποιον γκουρού, κάποιο πρότυπο που παραδοσιακά έχει καθιερωθεί, αλλά στην κατανοηση του εαυτού στου… Χωρίς καμία διαστρέβλωση, χωρίς καθόλου απόγνωση ή μετάνοια… Αυτό που είσαι είναι η αλήθεια. Τώρα, απαρνίεσαι αυτή την αλήθεια όταν ακολουθείς κάποιον. Όταν ακολουθείς έναν γκουρού, έναν ιερέα, όταν ακολουθείς μια παραδοσιακή έννοια του παράδεισου ή της κόλασης, ή ενός σωτήρα κι όλων αυτών. Επομένως, πρέπει να είμαστε ελεύθεροι από κάθε πνευματική αυθεντίαη αυθεντία καταστρέφει… Γι΄ αυτό μην ακολουθείς κανέναν, σε ό,τι έχει σχέση με τη δική σου κατανόηση της αλήθειας».

Η ουσία των στοχασμών του φιλόσοφου Κρισναμούρτι, χωρίς να θέλουμε να τον αδικήσουμε στο ελάχιστο, είναι η προσπάθειά του να επιλύσει σημαίνοντα υπαρξιακά ερωτήματα της ανθρωπότητος τα οποία εκπηγάζουν μέσα από τις προβληματικές διαπροσωπικές, οικογενειακές και κοινωνικές σχέσεις μας. Και υπερεστιάζει, καθόλου άδικα, ότι μέσω αυτών των σχέσεων θα μάθουμε εν τέλει και τον εαυτόν μας. Αυτό είναι το γενικό αλλά και το ειδικό μήνυμά του αλλά και η ουσία της εν λόγω ομιλίας. Δεν απορρίπτω το εν λόγω ψυχολογικό μήνυμά του. Ούτε θεωρώ ότι το εν λόγω φιλοσοφικό οντολογικό και ψυχολογικό μήνυμά του είναι αντιχριστιανικό. Αλλά και είναι, παράλληλα, συνεσκιασμένα, διότι εμμέσως πλην σαφώς απορρίπτει σε γενικές γραμμές, μέσα από τα παραδείγματά του, τον Θεάνθρωπον Κύριον Ιησούν Χριστόν, και θέτει ως «δόγμα πίστεως» και σημείον αναφοράς ΜΟΝΟ τον εαυτόν του ανθρώπου.

Εδώ κατά την γνώμη μας, κρύβεται και η διαβολή του Χριστιανισμού η υποτίμησις και απαξίωσις του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, και το αντιχριστιανικό μήνυμα του Κρισναμούρτι, αφού διακηρύττει την αυτό-θεοποίηση και θρησκειοποίηση του εαυτού του ανθρώπου κάτω από συγκεκριμένες πρακτικές φιλοσοφικές και ψυχολογικές προϋποθέσεις. Πρόκειται για την εθελοθρησκεία του Αντιχρίστου.

Ο ίδιος (ο Αντίχριστος) μήπως, δεν πρόκειται να καταργήσει και να αλλοιώσει όλα τα θρησκεύματα, μέσω της σατανόσχημης Πανθρησκείας του Οικουμενισμού, ώστε ετεροχρονισμένα να έρθει να αυτό-ανακηρύξει τον εαυτόν του ως μοναδικό θεόν (!) ίνα λατρευτεί και θεο-ποιηθεί από ολόκληρη την οικουμένην; Ο Κρισναμούρτι ως ο ιδανικός άνθρωπος της Θεοσοφίας (ο «απρόθυμος Μεσσίας») και άτιμος -πλήν πρόθυμος- πρόδρομος του Αντιχρίστου, του ανοίγει τον δρόμο, μέσω της αντιχριστιανικής και Θεοσοφιστικής Φιλοσοφίας και Ψυχολογίας του, ώστε να (μετα)ποιήσουν οι άνθρωποι τους εαυτούς των, σε μικροσκοπικούς αυτό-θεοποιημένους αντίχριστους.

Εν τέλει ολοκληρώνω την παρούσα κριτική μας με τα επόμενα έξι αντιρρητικά σημεία:

1. Ο φιλόσοφος Κρισναμούρτι, είναι αντίχριστος και ο πρόδρομος του Αντιχρίστου, διότι προσβάλλει αρνιέται απαξιώνει και υποσκάπτει, εμμέσως πλήν σαφώς, το Χριστιανικό δόγμα της Αναστάσεως του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού. Προσβάλλει και το Θεανδρικό Πρόσωπό Του καθότι υποτιμάει μέχρι και την Σταύρωσή Του (αυτό όμως το στοιχείο θα το προσκομίσουμε ίσως ετεροχρονισμένα ως αποδεικτικό στοιχείο σε Β΄ Αντιρρητικό και Αποδεικτικό λόγο κατά των κακόδοξων θεολογικών απόψεων του Κρισναμούρτι).


2. Ο Φιλόσοφος Κρισναμούρτι, είναι αντίχριστος και ο πρόδρομος του Αντιχρίστου, διότι προσβάλλει απαξιώνει αρνιέται υποσκάπτει και υποτιμάει το Χριστιανικό δόγμα της μετά θάνατον Ζωής. Υποτιμά, αδιακρίτως, (ενδέχεται και την ορθόδοξη) την κάθε έννοια και ερμηνεία περι Παραδείσου και Κολάσεως. Αυτό σημαίνει κατ΄ουσίαν ότι και πάλι προσβάλλει το Πρόσωπο του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού, διότι Εκείνος εμίλησε στις Αγίες Γραφές περί της αιωνίου Ζωής εν τη Βασιλεία Του αλλά και περί της Κολάσεως.


3. Ο Κρισναμούρτι, γνωρίζει πολύ καλά ποιά είναι η Χριστιανική διδασκαλία. Αν δεν την γνώριζε δεν θα εστίαζε τριγύρω από τα εν λόγω Χριστιανικά δόγματα πίστεως. Τα γνωρίζει και επιλέγει να τα απαξιώσει να τα μηδενίσει και να τα απαρνηθεί. Το ίδιο ακριβώς πράττει και η ανέραστη μήτρα που τον γέννησε, η εωσφορική Θεοσοφία.


4. Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, ο Κρισναμούρτι γνώρισε μιαν αλλοίωση και αλλοτρίωση του Δυτικού Χριστιανισμού, γνώρισε δηλαδή κυρίως τα αιρετικά Χριστιανικά δόγματα, όπου μάλλον και δικαίως, μέσα στο εν λόγω πολιτισμικό πλαίσιο που έζησε και έδρασε, κατέλληξε και κατήντησε, κακήν κακώς, εν τέλει να μάχεται με πλάγιο τρόπο τον Θεάνθρωπο Χριστό. Το γάλα που τον βύζαξε ήτο εξ υπαρχής αντιχριστιανικό. Η εν λόγω θέση δεν είναι αυθαίρετη αλλά θεμελειώνεται εις τον βίον και την πολιτεία του.


5. Είναι αντίχριστος Φιλόσοφος, διότι δεν έχει αγάπη προς την ενυπόσταση Αλήθεια, αφού δεν την εγνώρισε. Και δεν την εγνώρισε διότι ήτο πολέμιος προκαταλειμμένος και κακοπροαίρετος εναντίον Της. Είναι αντίχριστος, διότι, φαίνεται να πολεμάει και την εν Χριστώ μετάνοια πλην της θεανθρωπίνης Αυθεντίας Του.


6. Είναι αντίχριστος ο άνθρωπος Κρισναμούρτι, διότι, αξιότιμοι φίλοι και φίλες, θέτει ως Γκουρού, ως Γέροντα, ως ιερέα, ως σύστημα, ως αρχή, ως αλάθητο κριτήριον, ως αυθεντία, ως Θρησκεία, ως Παράδεισον και Κόλαση, ως αλήθεια, ως σωτήρα, ως θεόν, τον Ε-ΑΥ-ΤΟΝ του ανθρώπου.


Το αντίδοτον από την εν λόγω Ουμανιστικήν και Θεοσοφιστικήν Φιλοσοφία του Κρισναμούρτι είναι η ορθόδοξη Πατερική Θεολογία των αγίων Θεοφόρων και Θεηγόρων Πατέρων της Εκκλησίας.

Συγκεκριμένα όλα τα δηλητηριώδη νάματα και διδάγματα του Κρισναμούρτι, προερχόμενα κυρίως από τον αντίχριστο Θεοσοφισμό, θεραπεύονται και ανασκευάζονται, επιτυχημένα, από δύο ορθόδοξα Θεολογικο-φιλοσοφικά εγχειρίδια του Σέρβου Καθηγητού της Δογματικής της Συμβολικής και της Φιλοσοφίας στη Θεολογική Σχολή του Βελιγραδίου του και συγχρόνου Αγίου Πατρός Ιουστίνου Πόποβιτς.

Το περίφημο και κλασικό βιβλίο του φέρει τον τίτλο: (1) «ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΣ», εκδόσεις: «ΑΣΤΗΡ», σσ. 203. Και το επόμενο: (2) «ΟΔΟΣ ΘΕΟΓΝΩΣΙΑΣ», εκδόσεις: «ΓΡΗΓΟΡΗ», σσ. 324.

Ελπίζουμε να προβληματίσουμε γόνιμα.

Του Παναγιώτη Π. Νούνη


ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ (ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ), Η ΑΓΝΟΙΑ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΠΟΛΕΜΟΥΣ


ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΕΠΙΣΗΜΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΘΕΤΟΥΝ ΕΝ ΑΜΦΙΒΟΛΩ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΤΩΝ «ΔΙΠΛΩΝ» ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ ΤΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ



ΕΠΙΣΗΜΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΘΕΤΟΥΝ ΕΝ ΑΜΦΙΒΟΛΩ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΙΣΤΙΑ ΤΩΝ «ΔΙΠΛΩΝ» ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΠΡΑΚΤΟΡΩΝ ΤΗΣ ΦΡΟΥΡΑΣ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΡΑΣΠΟΥΤΙΝ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Ο επικεφαλής της επαρχιακής χωροφυλακής, επι της εποχής των τελευταίων νεομαρτύρων Τσάρων, ο Vladimir Dobrodeev, θέτει εν αμφιβόλω την αξιοπιστία των μισθοφόρων Ρώσσων μυστικών πρακτόρων όπου κατέγραφαν πληροφορίες και παρακολουθούσαν στενά τον μάρτυρα Γρηγόριο Ρασπούτιν.

Δηλαδή οι μαρτυρίες και οι πληροφορίες των κατασκόπων του, για τον άσωτο και ανήθικο βίον του ισχυρότατου άνδρα φίλου και συμβούλου του Τσάρου Νικολάου Β΄, στηρίζονται επάνω σε ΑΜΦΙΛΕΓΟΜΕΝΕΣ και ΑΝΑΞΙΟΠΙΣΤΕΣ μαρτυρίες μισθοφόρων μυστικών πρακτόρων όπου κατασκόπευαν τον Γρηγόριον Ρασπούτιν.

Όπου οι εν λόγω «απόρρητες μαρτυρίες» κυκλοφορούσαν ευρέως και πρός τα Μ.Μ.Ε. της εποχής, τα οποία ήτο καθόλα και απόλυτα εχθρικά κατά της νομίμου πολιτικής ηγεσίας της τότε Τσαρικής Μοναρχίας.


Ενδέχεται ότι η πρωτάκουστη διαπόμπευση και ο πρωτοφανής διασυρμός του Ρασπούτιν, απο τα Μ.Μ.Ε. της εποχής, να έγινε με το αζημείωτον με την «τιμία» συνεργεία των ζηλόφθονων συγγενών του Τσάρου της πάλαι ποτέ γνωστής Ρωσσικής
αριστοκρατίας και των πληρωμένων «διπλών» πρακτόρων, που καραδοκούσαν συστηματικώς ώστε να πλήξουν τόσο τον Τσάρο Νικόλαο όσο και τον Ρασπούτιν για την στενοτάτη φιλία και συνεργασία τους.
Βέβαια, εχθροί του Τσάρου και του Ρασπούτιν, ήτο και οι άθεοι Μπολσεβίκοι, καθώς και οι ξένες μυστικές υπηρεσίες όπου δρούσαν ανενόχλητες στο έδαφος της Αγίας και Μεγάλης Ρωσσίας.

Εν τω μεταξύ αποδεικνύεται μέσω των εγγράφων, ότι οι διοικητές των διπλών «μυστικών πρακτόρων» της φρουράς του Ρασπούτιν εφοβούντο και ήτο διστακτικοί απο τις φανταστικές ή και εσφαλμένες πληροφορίες των πρακτόρων τους. Ήτο δηλαδή γνωστό το φαινόμενο της δικαιολογημένης καχυποψίας εκ της παραπληροφόρησης και της προπαγάνδας που διενεργείτο κατά της Τσαρικής οικογένειας και κατά του Ρασπούτιν.

Δηλαδή τι ακριβώς εφοβούντο; Του διεφθαρμένους διπλούς πράκτορες όπου υπηρετούσαν κυρίως το «βαθύ» αντιτσαρικό κράτος της εποχής του τελευταίου Τσάρου. Αφού ούτως ή άλλως ως γνωστόν, ένας πράκτορας ή αστυνομικός, αν δεν αμοίβεται ικανοποιητικά απο την υπηρεσία του, έχει «εύλογες» τάσεις και ροπές προς την διαφθορά. Πόλλω δε μάλλον όταν του μειώνεται εξ αιτίας οικονομικής κρίσεως και ο μισθός του.

Εξάπαντος, δεν είναι λίγοι αυτοί που ισχυρίζονται, νομίζω κάπως επιπόλαια και στενοκέφαλα, για όλο το κακό χάλι της τότε Τσαρικής αυτοκρατορίας, ο απόλυτος ένοχος και υπαίτιος της πτώσης των Τσάρων ήτο ο κοσμοκαλόγερος και στρατηγικός Σύμβουλος του Τσάρου ο Γρηγόριος Ρασπούτιν.

Ο Ρασπούτιν και ο Τσάρος Νικόλαος είχαν θανάσιμους εχθρούς: 

(1) την μασσωνική αριστοκρατία της εποχής, (2) τους επαναστάτες αθέους Μπολσεβίκους, (3) τις ξένες μυστικές υπηρεσίες των «Μεγάλων Δυνάμεων», (4) τα «ανιδιοτελή» Μ.Μ.Ε., και (5) τους προδότες διπλούς πράκτορες.

Ενδέχεται να υφίστανται, μέσω των απόρρητων εγγράφων, και άλλες οπτικές εκφάνσεις για την εν λόγω ιστορία του νεομάρτυρα Ρασπούτιν που έλαβεν χώρα ακριβώς πρό 100 ετών.

Σήμερα ίσως να είναι η εποχή για να αποκαλυφθεί η πάσα αλήθεια.

Αντιγράφω ένα μικρό κομβικό σημείο-απόσπασμα και παραπέμπω στα επίσημα κρατικά έγγραφα:

After that the chief Dobrodeev raises the question not only of the value of staff, but also of the reliability of the agents as a whole: "Are your agents reliable? Instruct them to observe complete secrecy, keeping in mind that in some critical cases it is better to step away in a timely manner in order not to prang both the agents and the whole operation..."

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

ΠΗΓΗ: © Presidential Library / Paul Gilbert @ Royal Russia. 28 July, 2015, http://www.angelfire.com/pa/ImperialRussian/blog/index.blog…

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: «ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣΥΝΗ», http://orthochristian.com/81061.html