Translate

Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΦΩΤΟΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝ ΚΥΠΡΩ ΙΕΡΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ (ΜΕΣΑ ΠΟΤΑΜΟΥ)




ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ ΦΩΤΟΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΗΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΕΝ ΚΥΠΡΩ ΙΕΡΟ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΙΜΙΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ (ΜΕΣΑ ΠΟΤΑΜΟΥ)

Του Παναγιώτη Π. Νούνη


Ο τέταρτος προσκυνηματικός προορισμός του π. Θεοδώρου Ζήση μετά των συν αυτώ συνοδών του κατά την Τετάρτη 11/10/17 στην Κύπρο: 

Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου (Μέσα Ποταμού)  

Το εν λόγω ανδρώο Κοινόβιο είναι από τον έλεγχο του Λεμεσού. Εκεί μας υποδέχθη φιλόξενα ο Μοναχός Ιωσήφ όπου και ανοίχθηκε μεγάλη συζήτηση για τα Εκκλησιαστικά δρώμενα και έλαβε λεπτομερή πληροφόρηση για να ενημερώσει τον Ηγούμενο Παΐσιον και την λοιπή αδελφότητα. Στο Μέσα Ποταμό και στα επόμενα προσκυνήματα ήτο παρόν και μας συνόδευσε και ο Μοναχός Αρκάδιος ο Αγιοσαββαΐτης, ο οποίος ησυχάζει πλέον σ΄ ένα απομονωμένο χωριουδάκι. Ο ίδιος φυσικά συνδέεται πνευματικά και με τον Μοναχόν Σεραφείμ (Ζήση) τον πρώην Αγιοσαββαΐτην.

Ο Αγιοταφίτης  Μοναχός Αρκάδιος βρίσκεται προσωρινά στην Κύπρο, διότι είναι εν αδίκω και δια της βίας εξορισθής εκ των Αγίων Τόπων με τυρρανική διαταγήν του αρχιΟικουμενιστού Πατριάρχη Ιεροσολύμων. Ο εν λόγω Αγιοσαββαΐτης Μοναχός ήλεγξεν σφόδρα και με παρρησία τον Πατριάρχην Ιεροσολύμων για τις αντικανονικές (άνευ Συνοδικής διαγνώμης) ενοικιαγορές και άνομες πωλήσεις της γής των Αγίων Τόπων. Αποτέλεσμα αυτών των εύλογων και δυναμικών ενεργειών του μ. Αρκάδιου ήτο να ξεσηκωθούν και να αντιδράσουν δυναμικά οι Παλαιστήνιοι και να προβληματιστούν σοβαρά τινές Συνοδικοί Ιεράρχες της Αγιοταφιτικής Αδελφότητος.

Ο ίδιος ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων, έβαλε στο ληστρικόν στόχαστρο του την Ιερά Μονή και Λαύρα του Αγίου Σάββα, και από το 2009 μέχρι το 2012, επέτυχεν, να διαλύσει ολοσχερώς την Αγιοσαββαϊτικήν Αδελφότητα. Ο Ιεροσολύμων εξεδίωξε έντεχνα και τον Μοναχό Σεραφείμ Ζήση καθώς κ.ά. Ο ίδιος ο Ιεροσολύμων εξεδίωξε μεθοδικά (άλλοι αυτοεξορίσθησαν μετά το ληστρικότατο Κολυμπάριον)  αρκετούς Αγιοσαββαΐτες από την Μονή του Αγίου Σάββα, διαίρεσε, απέσπασε και μετέθεσε τους Μοναχούς, διότι δεν ήθελε ένα ισχυρό και κραταίο ανδρώο αντιΟικουμενιστικόν Κοινόβιον το οποίον θα του αναχαίτιζε τα Οικουμενιστικά του παίγνεια.

 Στο Μέσα Ποταμό τώρα, ο π. Θεόδωρος Ζήσης πληροφόρησε με αρκετή ακρίβεια τον Αρχοντάρη για τα διαδραματισθέντα της αντιΟικουμενιστικής κινήσεως πρό κατά και μετά του Κολυμπαρίου. Υπενθύμισε τους αγώνες 6-7 σημαντικών Μητροπολιτών μετά της Συνάξεως Κληρικών και Μοναχών όπου συνέβαλαν σημαντικά στην σύγκληση μιας σημαίνουσας Θεολογικής Ημερίδας όπου απέδειξεν εκ των προτέρων, ως ληστρικήν, την «Πανορθόδοξη Σύνοδον». Μίλησε για τον άδικον διωγμό του και για τις αβάσιμες κατηγορίες που του εξαπέλυσεν ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος μετά του Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου, και για την δίκην παρωδίαν όπου έλαβεν χώρα ερήμην του στο επισκοπικό (κατά)δικαστήριον του Θεσσαλονίκης.

Εξεφράσθη παράλληλα μια σοβαρή εκτίμηση, ότι ο Θεσσαλονίκης δεν δύναται να καθαιρέσει αυτόβουλα και ετσιθελικά τον παπαΘόδωρο Ζήση αλλά θα πρέπει κανονικά να τον παραπέμψει στην Διαρκή Ιερά Σύνοδο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών. Ο Αθηνών όμως, για τα δικά του συμφέροντα ως γνωστόν δεν επιθυμεί να κάνει τα σωρηδόν θελήματα του Οικουμενικού Πατριάρχου και συνεπώς αφήνει άκρως εκτεθειμένον τον Θεσσαλονίκης να βγάλει μόνος του το «φίδι απ΄την τρύπα». Ενδέχεται όμως ο «παναγιώτατος» της Θεσσαλονίκης, άκρως εκδικητικά, να θέτει σε διαδοχικές αργίες τον π. Θ. Ζ. ώστε να του κάνει τον βίον αβίωτον και να τον ταλαιπωρεί για να του κατατροπώσει το ποιμαντικό και ακαδημαϊκόν κύρος του.

Βέβαια όλο αυτό το άδικο συναπάντημα θα φροντίσουμε να σημειωθεί και να καταγγελθεί με τα μελανώτερα χρώματα στη σύγχρονη Εκκλησιαστική Ιστορία διά των διαδικτυακών Ιστοχώρων, Ιστολογίων και Ιστοσελίδων, στα κατά του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Ανθίμου όσο και του στενού συνεργάτη αυτού του μόλις πρόσφατα ΑΝΑΞΙΩΣ εκλεγέντα και χειροτονηθέντα Μητροπολίτη Καβάλας και Θάσου κ. Στέφανου Τόλιου. 

Εν τέλει ποια είναι εκείνα τα κριτήρια προς επισκοποίησιν των κληρικών; 

Προφανώς, το σύγχρονο «κυνήγι μαγισσών», η «ορθόδοξη» Ιερά Εξέταση του Θεσσαλονίκης και του Καβάλας, και ο ανά την οικουμένη, υπό του Οικουμενικού Πατριαρχείου, αδυσώπητος διωγμός των αντιΟικουμενιστών Κληρικών Μοναχών και Λαϊκών.

Ο γράφων παρακολουθούσε προσεκτικά την όλη συζήτηση μεταξύ των πατέρων, καθώς και την ιδιαίτερη επιμονή του μοναχού Ιωσήφ να εγκωμιάζει κάθε τρίς και λίγο τον Γέροντά του τον Λεμεσού στο σημείο που αντίδρασε σε ένα Κείμενο του Κολυμπαρίου. 

Τότε παρενέβην προσωπικά και επεσήμανα ευγενικά την παράδοξη (ή μήπως κακόδοξη;) ενέργεια του Λεμεσού (μετά το Κολυμπάρι) να δώσει ευλογία και να αναγνωσθεί μια απαράδεκτη και κακοδοξότατη Αρχιεπισκοπική Εγκύκλιος, όπου αναγνωρίζει τις αποφάσεις της «Πανορθόδοξης Συνόδου» και μάλιστα την θεωρεί και ως μία επόμενη των αγίων (!) Οικουμενικών Συνόδων.

Δεν επεκτάθηκα όμως, και σε άλλες κακόδοξες και κακόβουλες ενέργειες του νεωτεριστή Λεμεσού (περί τινών δημοσίων συνεντεύξεων και ομιλιών  του είτε στο Ντόρτμουντ της Γερμανίας, είτε στη Ρουμανία είτε ακόμη και στο ΡΙΚ μετην Ελίτα Μ.), διότι υπέθεσα ότι εν λόγω μοναχός θα αγνούσε την όλη περιρρέουσα τηλεοπτική δραστηριότητα του Λεμεσού. 

Με την δική μου παρέμβαση συμφώνησε και παρενέβη παράλληλα και ο Μοναχός Αρκάδιος ο Αγιοσαββαΐτης για να επιβεβαιώσει εξίσου ότι πράγματι, δυστυχώς, αναγνώσθηκε η εν λόγω κακόδοξη Αρχιεπισκοπική Εγκύκλιος ανά το παγκύπριον με τις ευλογίες(;!) απάντων σχεδόν των Μητροπολιτών.

Επομένως, ποια ακριβώς είναι η «αδιάλακτη» και «σταθερή» θέση του Λεμεσού κ.ά.; 

Μήπως και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ;

Μήπως και με τους Οικουμενιστάς και με τους αντιΟικουμενιστάς; Εν τέλει, πότε με τον Χριστόν και πότε με τον Βελίαρ; 

Ένα είναι το πλέον σίγουρον, ότι στην μητροπολιτική επαρχία μας μας έσπειρε  την θεολογική σύγχυση. Αυτό το ομολογούσι με παράπονο τα δικά του πνευματικά παιδιά όπου μερικά άρχισαν να προβληματίζονται σοβαρά για την διφορούμενη στάση του...

(...)

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Ορθόδοξος Θεολογών

*Το προηγούμενο σχόλιο είναι επί μέρους απόσπασμα από το αδημοσίευτο Χρονικό της Ομολογιακής περιοδείας και το παγκύπριο προσκύνημα του ιερώς Αποτειχισθέντα π. Θεοδώρου Ζήση μετά του κατά σάρκα υιού του Μοναχού Σεραφείμ Ζήση. Προσεχώς των ημερών αναμένατε λίγο ακόμη και την δημοσίευση ολοκλήρου του χρονικού με άκρως ενδιαφέρουσες και αποκαλυπτικές πληροφορίες. 



ΦΩΤΟΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΗΜΑ

Ὁ ἱερῶς Ἀποτειχισθὴς καὶ Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης ἐξέρχεται ἐκ τοῦ ἱεροῦ τοῦ Καθολικοῦ τῆς ἱερᾶς μονῆς τοῦ Τιμίου Προδρόμου στὸν Μέσα Ποταμόν τῆς ἐπαρχίας Λεμεσοῦ.


Οἱ ἐκ δεξιῶν δύο φιγοῦρες: ἡ ἐπανασύνδεσις δύο Μοναχῶν Ἁγιοταφιτῶν πατέρων, τοῦ Μοναχοῦ Σεραφείμ καὶ τοῦ Μοναχοῦ Ἀρκαδίου τῶν Ἁγιοσαββαϊτῶν. Ἐξ ἀριστερῶν: δύο μοναχοί τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σταυροβουνίου.



Ἀπὸ τὰ ἀριστερὰ πρὸς τὰ δεξιά: ὁ Μοναχός Σεραφείμ Ζήσης (πρώην Ἁγιοσαββαΐτης), ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Ζήσης, ὁ Μοναχός Άρκάδιος Ἁγιοσαββαΐτης καὶ ὁ Μοναχός Ἱλαρίων Σταυροβουνιώτης.












































Ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης μετὰ τῶν σὺν αὐτῷ
Ἁγιοσαββαϊτῶν καὶ Σταυροβουνιωτῶν πατέρων
σὲ μεσημεριανό γεύμα
σὲ οἰκογένεια τινῶν Λεμεσσιανῶν μαθητῶν του.





ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΗ-ΦΩΤΟΣΥΝΘΕΣΗ-ΛΕΖΑΝΤΕΣ: 

Του Παναγιώτη Π. Νούνη

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΕΛΕΒΑΝΤΟΣ, ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΞΑΙΡΕΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ π. ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ




ΣΧΟΛΙΟ ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΞΑΙΡΕΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ π. ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ

Του κ. Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Πειστικά πάντοτε τα σύντομα σε έκταση άρθρα που αναπτύσσουν ισχυρή επιχειρηματολογία επί της ουσίας για ένα θέμα.

Αυτό ακριβώς αισθάνεσαι όταν διαβάζεις το πρόσφατο άρθρο του Πανοσ. Αρχιμ. Κύριλλου Κωστόπουλου για τη θέση της γυναίκας στη Θεία Λατρεία.

Σ’ αυτό ο καλός συγγραφέας εξηγεί από Δογματικής, Αγιογραφικής και Ιεροκανονικής σκοπιάς -με ισχυρότατη επιχειρηματολογία- γιατί η γυναίκα δεν έχει απολύτως καμία θέση στο αναλόγιο, στον άμβωνα ή στο θυσιαστήριο.

Το άρθρο του π. Κύριλλου έρχεται σε μια στιγμή που πολλοί προσπαθούν εντελώς αντικανονικά να εισάγουν γυναίκες στο αναλόγιο κατά την τέλεση της Θείας λατρείας.

Δεν αναφέρομαι μόνον στις ΗΠΑ όπου όλα είναι ισοπεδωμένα. Ως γνωστόν το οικοδόμημα της Εκκλησίας της Αμερικής έκτισαν οι Μεταξάκης, Αθηναγόρας και Κουκούζης! Γι’ αυτό συνιστά ασυγχώρητη αφέλεια να περιμένει κάποιος κάτι διαφορετικό από την Εκκλησία μας.

Δυστυχώς, όμως, παρόμοια φαινόμενα παρατηρούνται και σε ορισμένες Μητροπόλεις στην Ελλάδα. Εις δε την Κύπρο ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού Αθανάσιος στις αγρυπνίες αποκλείει τους ψάλτες του ναού και αναθέτει την ψαλμωδία σε χορό γυναικών.

Βεβαίως ουδείς εκπλήττεται από τις αβαρίες σε θέματα πίστεως που προβαίνει ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Λεμεσού, αφού τυγχάνει γόνος του πλανεμένου και Θεομπαίκτη Ιωσήφ του Βατοπαιδινού.

Ας σημειωθεί μάλιστα ότι Πανιερώτατος Λεμεσού συνέστησε τη γυναικεία χορωδία κατόπιν γνωμοδοτήσεως του Οικουμενιστή, Κολυμπαριστή, νεωτεριστή και ΚΑΙΡΟΣκόπου Καθηγητή Θεόδωρου Γιάγκου, αδελφού του ερωτολόγου, Νεονικολαίτη και νεορθόδοξου Αρχιμανδίτη της Θεσσαλονίκης Βαρνάβα Γιάγκου.

Αληθώς! Άβυσσος άβυσσον επικαλείται!

Αρχίσαμε από σήμερα την αναδημοσίευση του άρθρου του π. Κυρίλλου, το οποίο χωρίσαμε και τιτλοφορήσαμε αυθαίρετα σε πέντε ενότητες, για να διαβαστεί με μεγαλύτερη προσοχή από τους αναγνώστες.

Θερμές οι ευχαριστίες μας προς τον σεβαστό Γέροντα για το εξαιρετικό του άρθρο.

ΠΗΓΗ: Ιστολόγιον «PANAYIOTIS TELEVANTOS», http://panayiotistelevantos.blogspot.com.cy/2017/11/blog-post_197.html

Δευτέρα, 20 Νοεμβρίου 2017

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΟΥΝΗΣ, ΘΕΟ-ΛΟΓΙΚΟΣ ΑΝΤΙΡΡΗΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΚΑΤΑ «ΑΝΤΙΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΩΝ» ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΦΡΟΝΗΜΑΤΩΝ



ΘΕΟ-ΛΟΓΙΚΟΣ ΑΝΤΙΡΡΗΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΚΑΤΑ «ΑΝΤΙΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΩΝ» ΚΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΟΑΙΡΕΤΙΚΩΝ ΦΡΟΝΗΜΑΤΩΝ
Του Παναγιώτη Π. Νούνη

Το επόμενο σχόλιο του ιστολόγου «ο Παιδαγωγός» το αλλιεύσαμε από το παραδοσιακό και μαχητικό Ιστολόγιον του θεολόγου κ. Παναγιώτη Τελεβάντου, το οποίο σχόλιο είναι ένας αντιρρητικός σχολιασμός στο επόμενο άρθρο του κ. Παν. Τελεβάντου: ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΔΙΩΞΗΣ ΤΟΥ π. ΦΩΤΙΟΥ ΤΖΟΥΡΑ ΚΑΙ Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, https://panayiotistelevantos.blogspot.com.cy/2017/11/blog-post_421.html .
Στο ίδιο άρθρο, διενήργησε και ο γράφων μια ανάλογη αντιρρητική γραπτή παρέμβαση, ώστε να αποδείξει με θεο-λογικό τρόπο και με επιπρόσθετες δημοσιογραφικές πληροφορίες (άγνωστες στο ευρύ κοινό) το υποδόροιο σχισματικό φρόνημα των «Αγιορειτών Πατέρων» και μερικών ελάχιστων ιστολογίων όπου τους υποστηρίζουν εν μέσω βαθιάς αδιακρισίας και ζήλου άνευ επιγνώσεως.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ «ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΥ»

Ομάδα Εκπαιδευτικών "Ο Παιδαγωγός" November 16, 2017 at 10:16 PM
" ... πρέπει να αποστασιοποιηθεί από την ομάδα των βλάσφημων σχισματικών των Καρεών, οι οποίοι αρνούνται την εγκυρότητα των μυστηρίων της Εκκλησίας και αμφισβητούν την αγιότητα του Αγίου Παισίου του Αγιορείτου και του Οσίου Πορφυρίου του Καυσοκαλυβίτη."
κ,Τελεβάντο
με όλο το σεβασμό στο έργο που επί τόσα έτη ακούραστα και καλοπροαίρετα επιτελείτε, επιτρέψτε μας μερικές διευκρινήσεις:
1) ΔΕΝ ανήκουμε σε καμία "ομάδα".
Προφανώς οι αποτειχίσεις (=διακοπές μνημοσύνων λόγω της αίρεσης του οικουμενισμού) ΔΕΝ ξεκίνησαν με κάποιον ως "αρχηγό". Κάθε ιερέας ή μοναχός, αποφασίζει και προχωρά. Αν έτσι το επέτρεψε ο Θεός, εμείς στηρίζουμε ΚΑΘΕ αγνό ιερωμένο που -στην υλιστική εποχή που ζούμε- τολμάει να εφαρμόσει τον 15ο κανόνα. Από τον π.Θεόδωρο Ζήση και τον π.Νικόλαο Μανώλη, μέχρι την Κρήτη, την Πτολεμαϊδα, το Αμύνταιο, το Επταχώρι, την Κεφαλονιά, την Πρέβεζα, την Κρήτη και φυσικά και το Άγιο Όρος.
Παρά τις αντιξοότητες και ίσως και τις ανθρώπινες μικρότητες, ο αγώνας προχωράει με την βοήθεια του Θεού.
2) Αν αναφέρεστε στον π.Σάββα (της Μ.Λαύρας), χωρίς να έχουμε απολύτως καμία συνεννόηση μαζί του (για να γράψουμε αυτό το σχόλιο), σας ξεκαθαρίζουμε ότι πολλάκις επικαλέστηκε τις θέσεις του Αγίου π.Παϊσίου (πχ αποκλείεται να μην έπεσαν στην αντίληψη σας οι αναφορές του γ.Σάββα στις θέσεις του π.Παϊσίου για την Κάρτα του Πολίτη).
Το ίδιο μας επιβεβαίωσε και ο ίδιος σε πρόσφατη τηλεφωνική μας συνομιλία (ήταν θλιμμένος για αυτές τις συκοφαντίες).
3) Για την "εγκυρότητα των μυστηρίων" επίσης η σύναξη που έγινε πριν ακριβώς 1 χρόνο στη Λάρισα (όλων των αποτειχισμένων), στην οποία είμασταν αυτήκοοι μάρτυρες, τοποθετήθηκε οπότε δεν έχει νόημα να θέτετε θέματα που έχουν όλοι αποδεχθεί.
Κανείς λοιπόν δεν αμφισβητεί την εγκυρότητα των μυστηρίων, αλλά θέτουν το θέμα του μολυσμού με την αίρεση. Έχει ξεκαθαριστεί σε ένα σωρό γραπτά κείμενα-ομολογίες.
4) Εμείς ευχόμαστε μια μέρα να γίνει μια αληθινή ορθόδοξη σύνοδος που αφενός θα καταδικάσει την αίρεση του Οικουμενισμού και επίσημα -ονομαστικά- αφετέρου θα εκδιώξει τους λύκους και θα επαναφέρει στο μαντρί της εκκλησίας μας όλους όσους για διάφορους λόγους έχουν απομακρυνθεί. Πάντα η εκκλησία μας έβρισκε τον τρόπο, σε κάθε αντίστοιχη περίσταση να διορθώνει τα όποια σχίσματα -τα οποία μην ξεχνάμε ότι προκάλεσαν οι αιρετικοί.
Από εμάς μένει η μετάνοια και ο παραμερισμός των εγωισμών μας.
(το παραπάνω κείμενο γράφτηκε πρόχειρα, λόγω έλλειψης χρόνου, παρακαλούμε μην στέκεστε σε λέξεις ή φράσεις αν υπάρχει κάποια ασάφεια)


Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΨΕΥΔΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΕΚ ΤΩΝ ΣΧΙΣΜΑΤΙΚΩΝ «ΠΑΙΔΑΓΩΓΩΝ»
Προσπερνώ ταχέως το υστερόγραφο και την ειδικήν επισήμανση, δηλ. το τελικό σημείωμα εντός της παρενθέσεως γραφθέν υπό των «παιδαγωγών», διότι, ως γνωστόν στις λεπτομέρειες κρύβεται ο Διάβολος. Το γεγονός αν ένα κείμενο γράφτηκε πρόχειρα, δεν δικαιολογεί την όποια αντιφατικότητα, την αντινομία, το αθεολόγητον και το πεπλανεμένο φρόνημα. Κάποιος πλανεμένος νούς, είτε πρόχειρα γράψει είτε επίσημα γράψει, πάλιν πλανημένος θα είναι.
Οι θεηγόροι Πατέρες, οι Προφήτες, οι άγιοι Απόστολοι, οι Αποστολικοί Πατέρες, οι θεοφόροι και φωτισμένοι Πατέρες της Εκκλησίας, οι σύγχρονοι άγιοι Γέροντες, η σύνολη Καθολική και Πατερική Θεολογία στέκονταν και στέκονται, ακόμη, επάνω σε λέξεις και φράσεις, και μάλλιστα περί  και υπέρ αυτών έδωσαν σημαίνουσες ιστορικές και επικές πνευματικές και θεολογικές μάχες. Για ποιόν λόγο; Για να αποσαφηνισθεί η Αλήθεια του πράγματος. Συνεπώς, να μάθει λοιπόν «ο Παιδαγωγός» εφ΄όσον συγγράφει (και το ομολογεί) προχειρολογίες, σοφιστίες και ασυναρτησίες να δέχεται και αντιρρητική κριτική για τα δημόσια γραφθέντα του.
Θα εστιάσω λοιπόν σκόπιμα, σε μίαν και μόνον πρόταση, του όλου «παιδαγωγικού» σχολιασμού σας (για να αποδείξω στους λίαν αγαπητούς και εκλεκτούς φίλους και εχθρούς του ενθάδε φιλόξενου θεολογικού ιστολογίου του κ. Παν. Τελεβάντου) από τα επι μέρους σχολιασθέντα σας, την γενική αντιφατικότητα, την προχειρότητα του αγώνα καθώς και την σχισματική πλάνη ή τάση του «ομολογιακού» πνεύματος σας, και άρα συνεπώς θα αποδειχθεί μαζί ΚΑΙ το μείζον ενυπάρχον ψευδές περιεχόμενο του σχολιασμού σας:
Γράφετε κύριοι «Παιδαγωγοί», ότι:
«Κανείς λοιπόν δεν αμφισβητεί την εγκυρότητα των μυστηρίων, αλλά θέτουν το θέμα του μολυσμού με την αίρεση. Έχει ξεκαθαριστεί σε ένα σωρό γραπτά κείμενα-ομολογίες

Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΦΑΣΗΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΜΗ ΟΡΘΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΣ:
(1) «Κανείς λοιπόν δεν αμφισβητεί την εγκυρότητα των μυστηρίων».
(2) «Αλλά θέτουν το θέμα του μολυσμού με την αίρεση».
(3) Άρα (το συμπέρασμα): «Έχει ξεκαθαριστεί σε ένα σωρό γραπτά κείμενα-ομολογίες».
Α. Η πρώτη προκείμενη πρόταση (1) να υποθέσουμεν εξ αρχής, ότι είναι μια ορθή άποψη και άρα αληθής προκείμενη, διότι πράγματι, κανένας δεν αμφισβητεί (γενικώς) την εγκυρότητα των ιερών Μυστηρίων της Εκκλησίας, πλήν εκείνων των σχισματικών και αιρετικών νόων.
Αλλά όμως, είναι πράγματι ορθή και αληθής η εν λόγω αποφατική θέση των «Παιδαγωγών»;
Αυτό θα το ανακαλύψουμε αναλυτικά στα επόμενα σημεία.
Αν λοιπόν προσδιορίσουμε, υποθετικά ομιλούντες, ότι τα ιερά Μυστήρια ιερουργούνται από τους αρχιΟικουμενιστές (διότι εδώ έγκειται το μείζον ζήτημα), υφίσταται ή όχι, αμφισβήτηση και αμφιβολία από μέρους των «Παιδαγωγών» και των «Αγιορειτών Πατερών» για το έγκυρον/άκυρον και το υποστατό/ανυπόστατο των ιερών Μυστηρίων;
Προφανώς σ΄αυτό το σημείο ειδικά πέφτουν πολλών οι μάσκες αγαπητέ κ. Τελεβάντο.
Από άκρως έγκυρες πληροφορίες, μαθαίνω, ότι ο π. Επιφάνιος Καψαλιώτης, εδήλωσε κατόπιν ερωτήματος τινός λογίου θεολόγου Μοναχού, «αν θεωρεί τα ιερά Μυστήρια που τελούν οι Οικουμενιστές ότι είναι έγκυρα» και εκείνος ανταπάντησε ετοιμόλογα, ότι τα «Μυστήρια είναι έγκυρα, αλλά ανυπόστατα»…! Άλλο πράγμα και τούτο!... Ο ίδιος όμως ο Καψαλιώτης Καλόγερος αδυνατούσε να τεκμηρειώσει  την εν λόγω σχισματική πλάνη του. Δεν θυμόταν κάν από πού επινόησεν τέτοιαν αλλόκοτην «Ζηλωτικήν» θεωρίαν.
Προφανώς εν είδει [«μπλάκ»] χιούμορ, κάτι ανάλογο μπορούμε να δηλώσουμε περί τινών άλλων ζητημάτων, ότι π.χ.: το περιεχόμενο της φαίας ουσίας, εντός των κρανίων των «Αγιορειτών Πατέρων» είναι έγκυρο και υπαρκτόν αν και μόνον άν διενεργηθεί εγκεφαλογράφημα  (ΜRI), αλλά χωρίς αυτό το αποδεικτικό στοιχείο, ο ενδοκρανιακός χώρος αυτών, προφανώς, μάλλον θα είναι ανυπόστατος ή, αν θέλετε κενός χώρος. Στην επόμενη ακριβώς παράγραφο όμως υπόσχομαι να σοβαρευτώ.
Μπορεί λ.χ. το ιστολόγιον «ο Παιδαγωγός» μαζί και οι «Αγιορείτες Πατέρες» να δηλώσουν με ελληνικά γράμματα και εννοώ, αδελφοί και πατέρες, με κάθε απόλυτη ακρίβεια και σαφήνεια την αμέσως επόμενη θεο-λογική πρόταση, την οποία επινόησε σκόπιμα ο γράφων, η οποία παρεμπιπτόντως (κ. Ελένη Λωρίτου μη θαυμάσεις για το εν λόγω λεξικολογικό σημείον, διότι άνοιξα τον κ. Γ. Μπαμπινιώτη για να μάθω πώς ακριβώς γράφεται μη τυχόν και παρέμβει ξανά η οικογένεια Γιάγκηδων) δεν υφίσταται σε ΚΑΝΕΝΑ από τα «Ομολογιακά» τους Κείμενα:
Η ΘΕΟ-ΛΟΓΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ: «Κανένας λοιπόν [Αποτειχισθής] δεν αμφισβητεί το έγκυρο ή και την υπόσταση (το υποστατό ή και ενυπόστατο) των ιερών Μυστηρίων όπου ιερουργούνται από αρχιΟικουμενιστάς και φιλοΟικουμενιστάς Κληρικούς».
Αν καταγραφεί από τούδε και στο εξής η εν λόγω πρόταση σε επόμενα «Ομολογιακά» κείμενα των «Παιδαγωγών» ή και των «Αγιορειτών Πατέρων» τότε, τω όντι επιβεβαιώνουν πράγματι την πεποίθηση και άποψή τους ότι είναι μακράν από σχισματικά ή σχισματικοαιρετικά φρονήματα. Αν όχι, τότε σημαίνει «ντε φάκτο» ότι μετεβλήθησαν σε κρυφοδαγκανιάρηδες σχισματικούς.
Αν καταγράψουν και διακηρύξουν με κάθε δυνατή σαφήνεια την προειρημένη θεο-λογική πρόταση, τότε και μόνο τότε θα γίνει η άρσις των όποιων τυχόν θεολογικών παρανοήσεων και παρεξηγήσεων.
Β. Επιπρόσθετα, όσοι αναγνώστες θέλουν να επιβεβιώσουν ή να διαψεύσουν, θεολογικώς, το σχισματικοαιρετικό φρόνημα τινών γνωστών και φίλων τους Κληρικών, Μοναχών, λαϊκών θεολόγων και Γερόντων τους, ας τους ερωτήσουν το αμέσως επόμενο θεο-λογικόν ερώτημα,  για το οποίο πρέπει να απαιτηθεί, να απαντηθεί, μόνον με ένα «ΝΑΙ» ή «ΟΧΙ».
ΘΕΟ-ΛΟΓΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ για εξακρίβωση Σχισματικού φρονήματος: «Αμφισβητείς την εγκυρότητα ή και την υπόσταση (το (εν)υποστατό) των ιερών Μυστηρίων όπου ιερουργούνται από αρχιΟικουμενιστές, Οικουμενιστές και φιλοΟικουμενιστές; ΝΑΙ ή ΟΥ (ΟΧΙ);
Γ.  Και εφόσον γενικόλογα, κατά τους «παιδαγωγούς», κανένας (απολύτως;) δεν αμφισβητεί την εγκυρότητα των ιερών Μυστηρίων, επικολλούν ως δεύτερη (πρόχειρη;) προκείμενη (2) πρόταση όπου καταγράφεται κατά λέξη, ότι κάποιοι θέτουν ζήτημα «μολυσμού με την αίρεση» και υπονοούν, εμμέσως πλήν σαφώς, προφανώς, ότι ο μολυσμός (!) προέρχεται, εκπορεύεται (!!) ή και εκπηγάζει (!!!) από τα ιερά  Μυστήρια. Είναι έτσι ή δεν είναι έτσι κύριοι «παιδαγωγοί»; Και ποιοι είναι αυτοί που θέτουν τέτοια σχισματικοαιρετικά φρονήματα στο Χριστεπώνυμο πλήρωμα κύριοι «παιδαγωγοί»; Οι εξωγήινοι;  
Άρα συνεπώς: υφίσταται (για μερικούς) ζήτημα ή δεν υφίσταται περί εγκύρων/άκυρων είτε και υποστατών/ανυπόστατων ιερών Μυστηρίων;
Δ. Δεν αντιλαμβάνονται οι «παιδαγωγοί» ότι προκύπτει αναντίρρητα, μία σοβαρή θεο-λογική αντίφαση/αντινομία μεταξύ των δύο προκειμένων προτάσεων τους (1) και (2), διότι, μας λένε με απλά λόγια: ότι κανένας μεν δεν αμφισβητεί την εγκυρότητα των ιερών Μυσητήριων όπου ιερουργούνται από Οικουμενιστάς, αλλά επιπρόσθετα μας λένε, ότι ταυτόχρονα τείθεται δε ζήτημα και θέμα περί τινός μολυσμού από την αίρεση.
Με ποιόν τρόπο επ΄ακριβώς μολύνονται οι πιστοί;
Και εννοούν, προφανώς, τινά «Μυστηριακόν μολυσμόν» ή «μολυσματικά Μυστήρια».
Αν δεν εννοούν τέτοιου είδους μόλυνση, μπορούν να μας ορίσουν και να μας περιγράψουν επακριβώς, και με κάθε νοητική και γλωσσική σαφήνεια, την διαδικασία του μολυσμού των πιστών;
Και ερωτώ, διαχρονικά και αδιαλλείπτως, τους «Ζηλωτάς», να μου εξηγήσουν (λόγω χθαμηλής διανοητικής φιλολογικής και θεολογικής παιδείας εξ όσων με κατηγορούν ούκ ολίγοι περίλαμπροι νόες) και να μου απαντήσουν στο αμέσως επόμενο ρητορικό μου ερώτημα:  με ποιόν ακριβώς τρόπο δύνανται οι πιστοί να μολυνθούν διά μέσω των ιερών Μυστηρίων; Ή με ποιόν ακριβώς τρόπο τα ιερά Μυστήρια της Εκκλησίας, μεταδίδουν, την αίρεση του Οικουμενισμού;
Και μέχρι στιγμής ουκ έλαβον σοβαρήν και θεο-λογικήν απάντηση, αλλά ούτε και πρόκειται (μάλλον) να λάβω.
Ε. Συνεπώς, αν είναι αληθής η (2) προκείμενη και τείθεται όντως θέμα για μολυσμού των πιστών, μέσω των ιερών Μυστηρίων, τότε, προκύπτει συναφώς θεο-λογική αντίφαση με την (1) προκείμενη. Δηλαδή αν όντως είναι ορθό το δεύτερο επιχείρημα (και υπονοείται ο μολυσμός μέσω των Μυστηρίων) αναιρείται αμέσως η (1) προκείμενη. Τι ακριβώς μας λένε οι ανοητολόγοι/ιστολόγοι «παιδαγωγοί»;
Μας λένε, ταυτόχρονα δύο αντιφατικά πράγματα: ότι ενώ από την μια δεν υπάρχει καμμία αμφισβήτηση της εγκυρότητας των ιερών Μυστηρίων (που ιερουργούνται από τους αρχιΟικουμενιστές) την ίδια ώρα, ταυτόχρονα, τείθεται (καταγράφεται υπό των «παιδαγωγών» αυτή η ανοησία) ζήτημα μολυσμού των πιστών (και άρα εν τέλει τείθεται από κάποιους, έστω και έμμεσα, ο σπόρος της αμφιβολίας περί του εγκύρου/άκυρου υποστατών/ανυπόστατων  ιερών Μυστηρίων).
Διότι, όσοι θέτουν θέμα περί μολυσμού των πιστών, το συνδέουν ή το συσχετίζουν σχεδόν άπαντες, με τα Ιερά Μυστήρια. Ότι δηλαδή ο μολυσμός προέρχεται από τα ιερά Μυστήρια όπου ιερουργούνται μέσω των αρχιΟικουμενιστών Κληρικών.
Και από την στιγμή, σύμφωνα με τις αρχές της Λογικής, όταν μπορεί να αμφισβητηθεί και να αποδειχθεί ως ψευδής έστω και μία προκείμενη πρόταση λ.χ. η (1) ή η (2) προκείμενη, τότε και το συμπέρασμα του επιχειρήματος θα είναι ψευδές. Δηλαδή, εντός αρκετών «ομολογιακών Κειμένων» που αναρτάει ο «παιδαγωγός» δύναται κανείς να εντοπίσει σπέρματα σχισματικού φρονήματος, και αυτό το απέδειξε ο γράφων, π.χ. στο Κείμενο περί της Αποτείχισης του π. Φωτίου Τζούρα, και στα κηρύγματα του «ζηλωτού» θεολόγου Βασίλη Μαυρίδη, όπου θεωρούν τους αρχιΟικουμενιστάς ως  ακοινώνητους (δηλ. αφορισμένους), ως άνευ Αποστολικής Διαδοχής, με υποδόροιο, συνειδητό ή και υποσυνείδητο μήνυμα, ότι τα ιερά Μυστήρια αυτών είναι είτε άκυρα είτε και ανυπόστατα Θείας Χάριτος.
Συνεπώς το καταλεικτικό ερώτημα που με απασχολεί είναι: άραγε ποιος μας εμπαίζει; Οι σχισματικοί «Αγιορείτες Πατέρες»; Ο σχισματικός «Παιδαγωγός»; Είτε αμφότεροι;

Του Παναγιώτη Π. Νούνη
Ορθόδοξος Θεολογών


ΠΗΓΗ: ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΔΙΩΞΗΣ ΤΟΥ π. ΦΩΤΙΟΥ ΤΖΟΥΡΑ ΚΑΙ Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΑΡΘΡΟ: Του Παναγιώτη Τελεβάντου, https://panayiotistelevantos.blogspot.com.cy/2017/11/blog-post_421.html